WSPÓŁPRACOWNICY

Anna Berezowska (marzec - czerwiec 2026)

Ukończyła studia magisterskie na kierunku Historia Sztuki (2018) i Archeologia (2019) oraz Studium Kultury i Języków Żydowskich na Uniwersytecie Wrocławskim. Jest także absolwentką programu One Year Program of Jevish Studies na Paideia - tje European Institute for Jewish Studies in Sweden. W roku akademickim 2022-2023 w ramach programy stypendialnego "Sandwich Doctoral Scholarship" przeprowadziła semestralne badania doktorskie na Uniwersytecie Bar-Ilan. W roku akademickim 2023-2024 została stypendystką The International Leo Baeck Fellowship Program.

Obecnie pracuje nad projektem doktorskim, pod kierownictwem prof. Joanny Degler (Lisek), z roboczym tytułem "Mykwa jako kobieca przestrzeń rytualna w latach 1870-1939. Dynamika przemian na przykładzie ziem polskich i niemieckich".

W projekcie zajmuje się dyslursem dotyczącym mykw, nida i zmiananami w jego obrębie na przestrzeni lat

Aleksandra Guja

Kulturoznawczyni, doktorantka Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przygotowuje rozprawę na temat dyskursów wizualnych dotyczących Żydów w międzywojennych polskich i jidyszowych czasoposmach satyrycznych. W ramach działalności w Ośrodku Badań nad Kulturami Pamięci UJ brała czynny udział w projektach muzealnych (wystawa plenerowa Muzeum KL Plaszow oraz projekt "Moje muzeum, muzeum o mnie": czyli do kogo należy spuścizna polskiej wsi? w Muzeum Etnograficznym w Krakowie). Stypendystka Global Education Outreach Program w Muzeum POLIN i laureatka konkursu Preludium 23 NCN.

W projekcie, razem z Karolem Jóźwiakiem, pracuje nad językiem wizualnym źródeł dzieląc się z nami też swoją wiedzą na temat rysunków satyrycznych i karykatur w prasie żydowskiej.

Marina Sedova

Studentka Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim, przygotowująca rozprawę na temat funkcjonowania mykw w Królestwie Polskim w XIX wieku.

W 2022 r. obroniła pracę magisterską pt. „Funkcjonowanie cmentarzy żydowskich w Galicji wschodniej od początku XX wieku do drugiej wojny światowej” w Zakładzie Historii Narodowego Uniwersytetu „Akademia Kijowsko-Mohylańska” w Ukrainie.

Po obronie pracy magisterskiej przez rok pracowała jako badaczka wizytująca na Uniwersytecie Warszawskim dzięki wsparciu The Rothschild Foundation Hanadiv Europe. Od 2022 r. współpracuje z Centrum Sztuki Żydowskiej na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie jako asystentka naukowa, uczestnicząc w projektach dokumentowania cmentarzy żydowskich oraz pomników Holokaustu.

W projekcie zajmuje się rosyjskim komponentem, skupia się na rosyjsko-żydowskich ego-dokumentach.

Agata Reibach

Lingwistka, tłumaczka, jidyszystka, absolwentka germanistyki na Uniwersytecie Warszawskim. W 2012 roku na Wydziale Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego obroniła rozprawę doktorską poświęconą kontaktom językowym polsko-jidysz. Stypendystka m.in. The Goldstein-Goren Diaspora Research Center, Vilnius Yiddish Institute oraz YIVO Institute for Jewish Research. Brała udział w projektach badawczych Poland’s Linguistic Heritage: Documentation Database of Endangered Languages oraz Long-Lasting Language Contact and Its Lexical and Semantic Outcomes Based on the Example of Polish Lexical Borrowings in Yiddish. Jest autorką licznych artykułów poświęconych różnym zagadnieniom z zakresu językoznawstwa i kultury jidysz. Jej zainteresowania badawcze obejmują językoznawstwo kontaktowe, leksykologię, semantykę oraz wzajemne wpływy kulturowe. Jest także lektorką i tłumaczką języka jidysz. Przez wiele lat uczyła jidysz, m.in. podczas Międzynarodowego Letniego Seminarium Języka i Kultury Jidysz w Warszawie. Jako tłumaczka współpracuje m.in. z Żydowskim Instytutem Historycznym w Warszawie oraz Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN. Jest również tłumaczką przysięgłą języka jidysz oraz autorką publikacji naukowych z tej dziedziny.

W projekcie Dyskursy o ciele w kulturze żydowskiej na ziemiach polskich w latach 1880–1939 zajmuje się niemiecko-żydowskim kontekstem kulturowym. Bada niemiecko-żydowską prasę wydawaną na ziemiach polskich, porównując ją z prasą jidysz oraz ogólną prasą niemiecko-żydowską. Analizuje również rozwój żydowskiego ruchu gimnastycznego w zaborze pruskim i austro-węgierskim, a także ego-dokumenty. Współtworzy bazę osób, które miały wpływ na upowszechnianie dyskursu o ciele wśród niemieckojęzycznych Żydów zamieszkujących obszar dawnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Odpowiada również za wybór niemieckojęzycznych źródeł do przygotowywanej antologii.

Anna Urbanowicz

Absolwentka judaistyki i historii sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim. W latach 2022-2024 pełniła funkcję przewodniczącej studenckiego Koła Naukowego „Sznirele Perele” przy Katedrze Judaistyki. Była też trzykrotną stypendystką stypendium im. Lilki i Kuby Kronhillów. W 2023 przeprowadziła warsztaty poświęcone sepulkralnej kulturze żydowskiej podczas Festiwalu Kultury Żydowskiej Simcha. Była współorganizatorką projektu „Co nowego w Niderszlezje”? Dzieje powojennego wrocławskiego żydowskiego czasopisma i wydawnictwa „Niderszlezje”, którego rezultatem była wystawa planszowa oraz baza bibliografii pisma dostępna na stronie Pracowni Humanistyki Cyfrowej UWr.